Hedef uzakta, hayat kısa, zaman dar Yollar çalı çırpıyla, dolu Nasıl aşacaksın kara ormanları Çölleşmiş hayatları Hileyi, tuzağı, zannı, fesadı Nasıl açacaksın gönülleri Bin bir renge ve özgürlüğe Nasıl koruyacaksın masumiyeti Ağır olsa da merhametin bedeli Aşk ile ışık olmak kolay mı? Bir deve ile çıktın yola İçinde bir yangın, bir kasırga Yol uzun, dağlar sisli Gönlün mahzun ve kederli Bin bir acıyla korudun emaneti Bir çocuk gibi deve ile söyleştin Henüz bir çöl aslanı değildin Hep haykırmak istedin Hakikatin kudretini Bir yolcusun, hayalden gerçeğe Mağaradan ışığa İhtimal geri döneceksin İçindeki çocuğa Çakalı, sırtlanı, yılanı geçip Güreşeceksin aslanla Hayat, dostluğu da ihaneti de tartacak Günü gelecek, gözün kararacak Duymaz olacaksın Bütün güzellikleriyle dünyaya Ne verip ne veremediysen gönlünden Onun ödülünü ve bedelini kavrayacaksın Deve, toplumsal kalıplaşmış töreleri, tutucu gelenekleri ve bağımlılık yaratan alışkanlıkları temsil eder. Arslan, tüm otoriter baskı ve gelenekleri aşıp yıkma ve yerine özgür irade ve vicdani özgürlük gibi temel hak ve sorumlulukları inşa etme gücünü temsil eder. İnsan gönlü; bir çocuğun saflığına, inançlı sadakatine ve sorgulayan merakına açık olabildiği müddetçe, hayat boyu masumiyeti ve merhameti koruyabilir.