Hayatın sevda ve merhamet ocağında Her gün bir güzellik bölüşülürdü Lâkin zulüm duvarları çepeçevre örüldü Gözbağcılar sihirleri sürdürdü Haramiler geldi yaktı koca söğüdü Kaderdendir her ne gelirse başına Dediler, sabret ve şükret yaradana Kolaya kaç, yükle günahını kadir-i mutlaka İnsanın insana zulmünde arama sen hikmeti Cennette biten karaçalı, bırak karartsın adaleti Ey zulüm, söner mi sandın sevdanın ışığı Biri sönse biri yanar, iyilikle karılmış mayası Bak ufukta alev alev ışıyor özgür aşkın kızıl sancağı Âşıklardır, merhametin kahramanları Gönülden gönüle örülür sadakatin ağları Aşk dediğin, ufku sonsuz bir okyanus Her âşık diğerinden fedakâr ve arifin sözü namus Yeryüzünde yaşandıkça aşka ibadet Her daim yeşerir gönüllerde umut ve saadet Haydi, bereketlensin aşka niyazın Ebedi korunsun özgür vicdanın Yine cennet olacaktır yeryüzü Eğer sarsılmamışsa hakikate inancın