Kurusun zulmün kökü kaynağı Aldık elimize mavzeri Dediler vatan dardadır, kimse durmasın geri Hızır İlyas’la bir olduk yetiştik Bilirdik haramı helali ayırmasını Bilirdik, mazlumun hakkını korumayı Biz ki açgözlü domuzların eli kurusun Daha da çoğalmasın deyi İndirdik yedi başlı ejderhanın kellesini Kendimize yeter bir sofrada Kardeşçe ve hakça bölüşelim dedik nimetleri Bastık kurşunu gâvura, canımızı hiç eyledik Gâvur içimizdeymiş bilemedik Daha alın terimiz kurumadan Bir avuç sefil kurnaz mülk ağası Dikti gözlerini yetimlerin hakkına Anladık ki dinmeyecek acımız bu zulmün kökü kazınmadıkça Yine ateşler saçıyor yedi başlı ejderha Kurulmuş kurtlar sofrası Habire ekmek çalıyor soframızdan İnliyor Fatma Ana kuzuları Satılmadık ne orman, ne liman, ne maden kaldı Hakikat ki kor bir ateştir, yakar bağrımızı Lakin keramet gönlümüzde engin merhametimizde Bir tutmaya görsün mazlumun ahı Er geç inletir yeri göğü, arş-ı alayı Yine dalgalansın kurtuluş bayrağı Saf saf dizilsin yiğitler, mertler Kurusun zulmün kökü kaynağı Bu dağlar Mehmet ile Seyyid yatağı Özgürlüğe kavuşsun ülkem baştan aşağı