Uzaklara baktı kadın
Deryalara, dağlara
Onulmaz derin yaralara
Sevip sevildiği anlara
Gökyüzü açık maviydi
Süzülen martılar neşeli
O anda akıp gitti gözlerinden
Yılların hüznü ve kederi
Havada ılık bir rüzgâr
Ormanın dinginliğinde
Sakin bir ritim var
Sahile vurdukça, hırçınlığı tükenen dalgalar
Aldı götürdü bakışını enginlere
Ağır ağır akıyor içinde şimdi bir nehir
Bakmaya doyamadığı çiçeklerle
Özlem dolu hatıraları saklar memleketinde
Ah o acı dolu yanılgılar
Ve pişman olmanın kederi
Hayata anlam katan duygular
Nasıl eriyip gitti
Aşkın güzelliği karşısında
Elden ne gelir ki
Yine dalgalandı saçları, uzaklara bakarak
Düşen her kar tanesi ve esen her rüzgârla
Hayata karışan güzelliklerin umudu
Sessizliğin sesidir, o narin yüreği