Kim inkâr edebilir doğuştan bir güzelliği? Yalın ve sade bir yüreğin titreyişini Acıyı damıtan bir bilgenin içten haykırışını Bir çocuğun dileklerindeki saf sevinci Kimdir çıkar deryasında boğuşanlar? Doğruluğu, adalet yolundan saptıranlar Ne büyük zulümdür güzelliği kıskanmak Ve insanlığın vicdanına tuzak kurmak Ey zalim, hile ve zor ile Sahip olmak istersin her güzelliğe Ulaşamadığını yer ile yeksan edersin Budur senin varlık sebebin Gözlerinde yalanı saklayanlar Nasıl kandırırlar geleceğin umutlarını? Hâlbuki ne çok seviyoruz El ele tutuşup kırlarda dolaşmayı Akan hayatı sevgiyle buluşturmayı Aşk iksirini yudum yudum sunmayı Gönlümüzden geçeni yüz akı kılmayı Ve canı cananla, derdi dostla Bir yürekte kaynaştırmayı Kim kandırabilir âşıkları? Yaşananlar bir serapmışcasına Belki aşk bir seraptır Belki her gün yaşadıklarımız Bizi kendimizden alan, ruhumuzu çalan Engin bir hayali seyretmektir Ne çıkar, nihayetinde mutluluk bizim içimizdedir Ve bizim için hayat, boydan boya aşktan ibarettir Yüreğimizde taşıdığımız sesler ve kokular İyiliğin saf dokunuşu, biriken mutlu anlar Nasıl yalan olabilir? Yalan yılanları, sinsi kurnazlığını Hakikatin koynunda nasıl saklayabilir? Kim kandırabilir âşıkları? Aşk bir yalansa, hayat da bir yalan mıdır? Aşkı koruyan âşıklar Hayatın güzelliğini ve adaletini nasıl incitir? Aşk dediğimiz Hakikatin yüreklerde saflaşması değil midir?