Bilinmez diyarlara göçen bir boşluk var içimde Ben mi boşluğun içinde yoksa boşluk mu benim içimde? Dönüp duruyor resimler biteviye Ömür dediğin bir resime gerçek dediğin bir nefese sığar mı? Kim doldurur kim boşaltır hayatı? Aşk umudu hangi devr-i daimde? Ömürden ömüre nasıl kavuşur zaman? Güneşin her doğuşunda Hayatın yeni bir hakikate gebe Eşsiz bir tablo gibi çizilmiş kusursuz bir hayat arama, bulamazsın Her resimde farklı bir bakışla kişiliğine bir çentik atarsın Hayatın romanını, gözyaşlarınla kendin yazacaksın Ne kâinatta, ne de hayatta Tek başına hiç bir şey mükemmel değil Her şey bir arada olmazsa sen de var olamazsın Hep bir boşluk hep bir eksiklik kalır resminde Gün gelir gönül susar ilhamlar ardı ardına patlar Dünya pervane gibi boşlukta döner Yine de gerçeğin tümünü hayat kâsene dolduramazsın Mutlak olan çözülür, yeni çelişkiler eskileri dağıtır Koşsan da ruhunu eksiksiz yakalayamazsın Hep bir boşluk kalır içinde, kendini kandıramazsın İhanet mi sadakat mi? Özgürlük mü kölelik mi? Geçtikçe bin bir kavşağı Her kavşakta keskinleşip sen de bileneceksin Rızasız, gönülsüz işleri reddettikçe Umudun gülünü gönlünde yeşerteceksin Omuzlarında bir devrimi taşıyabildikçe İhtimal sen de aslını bulup zulmü direncinle eriteceksin