Kaç günün kaldı Kuruyup düşen yapraklarla Başladı ömür yolculuğunun sonbaharı Ne kadar çok sevdiysen insanları Ne kadar az yalanla yaşadıysan ömründe Ve tükettiysen bütün itirafları Kör karanlıkta her daim yaktıysan Hakikatin ışığını Bildin demektir Zamanın ve cesaretin kıymetini Kendinden ayırmadıysan hiç bir mazlumu Yarasını sardığın ve bağrına aldığın Her muhtacı Zalime inat yendiysen korkularını Anlamışsın demektir hayatın manasını Gayri neden korkasın ki ölümden Saklayacak neyin var ki Gönlündeki güzellikleri bölüşmedin mi? Aşkın ve özgürlüğün kızısın sen Mutluluğun ve merhametin kızı Huzurla yaşattın sevdayı, sadakati Sana verilen ömür Sadece kendin için değildi Adaletle savunduysan emeğini İyilik ve özveriyle paylaştıysan ekmeğini Bil ki, o kadar uzun bir ömür yaşadın Ve bize ne kadar güzel öğrenip, öğrettin Paylaştıkça çoğalan bir sevinçtir ömür dediğin Senin kemalinde mutluluk Kederi dahi neşeyle göğüslemekti