92 yıllık bir ömür, bitmeyen bir öğretmenlik: Karacaören’in Arıcı İbrahim Öğretmeni
92 yıllık bir ömür, bitmeyen bir öğretmenlik: Karacaören’in Arıcı İbrahim Öğretmeni
92 yaşındaki İbrahim Akın: Köy enstitülü öğretmenden arıcılık ustasına
İvriz Köy Enstitüsü mezunu 92 yaşındaki İbrahim Akın, yıllarca öğretmenlik yaptıktan sonra doğduğu Karacaören köyüne yerleşti. Arıcılığı gençlere öğreterek eğitim sevdasını sürdürdü.
Bir İnsan, Bir Portre: İbrahim Akın
Bazı insanların hayatı yalnızca kendi hikâyelerinden ibaret değildir. Onlar, yaşadıkları yere emekleriyle, bilgileriyle ve yetiştirdikleri insanlarla iz bırakırlar.
Karacaören köyünün 92 yaşındaki İbrahim Akın’ı da böyle bir isim.
İvriz Köy Enstitüsü mezunu olan İbrahim Akın, Anadolu’nun çeşitli yerlerinde yıllarca öğretmenlik yaptı. Görev süresinin ardından doğduğu topraklara, Karacaören köyüne döndü.
Ancak onun için öğretmenlik, emekli olmakla sona ermedi.
Emeklilikte yeni bir okul kurdu
İbrahim Öğretmen, bir dönem amatör olarak ilgilendiği arıcılığı zaman içerisinde geliştirerek adeta ikinci bir mesleğe dönüştürdü.
Karacaören’deki evinin bahçesini arıcılığa ayıran Akın, burada yalnızca bal üretmedi; bilgisini ve tecrübesini gençlerle de paylaştı.
Kovanların başında gençlere arıcılığı anlattı, uygulamalı eğitimler verdi. Gerektiğinde Halk Eğitim iş birliğiyle düzenlenen çalışmalarda gençlere arıcılığın inceliklerini öğretti.
Onun için arıcılık, sadece bir uğraş değil, bilginin yeni nesillere aktarılmasının bir başka yolu oldu.
“Eğitim yaşamım bitmedi”
İbrahim Akın, yıllar önce başladığı öğretmenlik mesleğinin emeklilikle sona ermediğini şu sözlerle anlatıyor:
“Eğitim yaşamım bitmedi. Şimdi yöre insanımın gençleri benim çocuklarım oldu. Onlara yıllarca ücretsiz arıcılık eğitimi verdim. Yeri geliyor Halk Eğitim iş birliğiyle kovan başında uygulamalı eğitimlerimizi sürdürüyorduk.”
Akın’ın bu eğitim yolculuğunda eşi Fatma Hanım da en büyük destekçilerinden biri oldu.
“Eşim Fatma da bana uydu. Bu işten haz duyuyorduk.”
Köy Enstitüsü ruhu hâlâ yaşıyor
İbrahim Öğretmen’in hikâyesinde, Köy Enstitülerinin üretimle eğitimi buluşturan anlayışının izlerini görmek mümkün.
Yıllar önce aldığı eğitimi hayatı boyunca yanında taşıyan Akın, emeklilik döneminde de bildiklerini kendisine saklamadı. Gençlere aktardı, onları üretime yönlendirdi ve köyünde kendi imkânlarıyla küçük bir eğitim alanı oluşturdu.
92 yaşında geride dönüp baktığında ise yalnızca geçen yılları değil, dokunduğu hayatları ve yetişmesine katkı sunduğu gençleri görmek mümkün.
Bir öğretmenin gerçek mirası da zaten budur.
Ne yalnızca sınıfta bıraktığı tebeşir izidir ne de yıllar önce okuttuğu dersler…
Asıl miras, yetiştirdiği insanların hayatında bıraktığı izdir.
İbrahim Akın, 92 yıllık ömründe hem öğretmenlik yaptı hem üretti hem de bildiklerini yeni kuşaklara aktardı.
Karacaören’de arıların arasında geçen yılları, onun bitmeyen öğretmenlik sevdasının güzel bir hatırası olarak kaldı.
Nice sağlıklı, huzurlu ve mutlu yıllara İbrahim Öğretmenim…
İyi ki yaşadınız, iyi ki öğrettiniz ve iyi ki geride güzel izler bıraktınız.




Yorumunuz başarıyla alındı, inceleme ardından en kısa sürede yayına alınacaktır.


