Serebral palsi, gelişmekte olan bebek beyninde (anne karnında, doğum sırasında veya ilk yıllarda) oluşan kalıcı bir hasar nedeniyle hareket, duruş ve kas tonusunu etkileyen ilerleyici olmayan bir nörolojik durumdur… Bu yazımda siz okuyucularımla otuz beş yıl savaşını verdiğim hastalığımı anlatmak istedim… Ben doğuştan doğum sırasında beynimin oksijensiz kalması üzerine serebral palsi olarak doğmuşum… Kaslarımda ki aşırı sertlik sonucu hareketlerim sınırlıdır istemsizce kasılırım ani seslerden etkilenirim serebral palsili hastaların olduğu ortama göre psikolojik durumlarına göre kaslar gevşer veya kasılır… Belirtileri arasında Kaslarda aşırı sertlik (spastisite) veya aşırı gevşeklik (hipotoni), motor becerilerde gecikme, denge ve koordinasyon sorunları, istemsiz hareketler. Buna ek olarak öğrenme güçlüğü, konuşma veya yutma sorunları görülebilir… Serebral palsi anlatılmaz aslında ancak yaşanır ki anlayabilesiniz Allah kimseye yaşatmasın… Serebral palsi kalıcı bir beyin hasarı olduğu için durumun tamamen ortadan kalkması söz konusu değildir, ancak hasar ilerlemez… Erken yaşlardan itibaren fizik tedavi ve rehabilitasyon programları, ergoterapi ve özel eğitim uygulanır… Kas gerginliğini azaltmak için botoks uygulamaları ve gerekli durumlarda ortopedik cerrahi veya sinir operasyonları tercih edilir… Türkiye'de tahmini olarak 300 bin serebral palsili birey yaşamakta olup, her yıl ortalama 6 bin yeni bebeğe bu tanı konulmaktadır… 6 Ekim Dünya Serebral palsi farkındalık günü, serebral palsili bireylerin yaşam kalitesini artırmak ve toplumsal bilinci güçlendirmek amacıyla kutlanan özel bir gündür… Toplum olarak  serebral palsili hastalara karşı saygılı, hassas, hoşgörülü olmalıyız… Zaten hayatımız çok kısıtlı toplum bilinçsizce hareketler yaparak hayatımızı daha da zorlaştırıyor lütfen biraz daha duyarlı anlayışlı olalım… Devlet olarak serebral palsili hastaların sağlık, eğitim, sosyal yardım, ulaşım gibi alanlarda gerekli politikaları uygulamalı…