Seydişehir’den sınırları aşan kaşık sesi: Milli köçek oyuncuları

Mazide kalan günümüzde ise notsalji olan milli köçeklerimizi haberimize taşıyoruz. Diyoruz bu kaşık sesleri susmasın. Müzik sanatçılarımız da her daim var olsun.

Seydişehir’in köy düğünlerinden yükselen kaşık sesi, yıllar içinde sınırları aşarak Moskova’ya, Leningrad’a kadar uzandı. O sesin sahibi ise yörenin “milli oyuncusu” olarak anılan Mürsel Tavuş gibi milli köçekleriydi. Henüz 9 yaşındayken teyzesinin yardımıyla kaşık çalmayı öğrenen Tavuş, kısa sürede bu köçekçiliğin sadece bir eğlence değil, bir kültür mirası olduğunu kavradı. Ustaları kaşık oyuncusu İsmail Koç ve bağlama sanatçısı Hüseyin Demir’den sanatın inceliklerini öğrenerek kendini geliştirdi. Köy düğünlerinde saz grupları eşliğinde oyun oynayarak başladığı yolculuğu, zamanla profesyonel bir folklor serüvenine dönüştü. Halk Eğitim bünyesinde iki yıl boyunca kaşık oyunu öğreticiliği yapan Tavuş, Seydişehir’de yeni folklor oyuncularının yetişmesine öncülük etti. Türkiye’nin dört bir yanında, yöresel milli kıyafetiyle sahne aldı. Ardından Rusya’ya giderek Moskova ve Leningrad’da Seydişehir’in mahalli kıyafetiyle kaşık gösterileri sundu. Böylece yerel bir kültür, uluslararası bir sahneyle buluştu. Folklor ekiplerinde de aktif rol alan Tavuş; Muzaffer Sarıkaya, Sami Kale ve Konyalı Perihan ekipleriyle ayrı ayrı üç kaset çalışmasında yer aldı. Daha sonra kurduğu Grup Anadol ile düğünlerde ve özel organizasyonlarda sahne almaya devam etti. 50 yaşındaki sanatçı, evli ve iki çocuk babası. Ailesinin de bu kültüre gönül verdiğini, zaman zaman çocuklarıyla birlikte düğünlerde oynadıklarını gururla ifade ediyor. Haftanın neredeyse her günü düğüne gittiğini, severek ve isteyerek sahne aldığını söylüyor. Tavuş’a göre kaşık oyunu bir kültür köprüsü: “Kaşığı çalamazsan oyun oynayamazsın. Önce kendin zevk alacaksın ki karşındakine de zevk verebilesin. Her oyunun ayrı bir stili vardır. Nereye gidersem gideyim rahat oynarım. Alkol ve sigara kullanmam, kendime iyi bakarım. Bu iş insanları kaynaştırır. Şimdiye kadar kimseyi kırmadım, hiçbir isteği geri çevirmedim.” Konya kaşık oyununun Bozkır’dan tüm Türkiye’ye yayıldığını belirten Tavuş, yetiştirdiği öğrencilerin bugün Türkiye’nin farklı turistik bölgelerinde sahne aldığını gururla dile getiriyor. “Benden iyi oynayanın elini öperim” diyerek ustalığın tevazuyla taçlanması gerektiğini vurguluyor. Çocuklarına ise şu öğüdü veriyor: “Okuyup büyük adam olun ya da bir meslek öğrenin. Toplumda saygın olursunuz. Bir marifetiniz olmazsa insanları seyredersiniz; benim tercihim beni seyretmeleri.” Seydişehir’in toprak kokan 1000 yıllık düğünlerinden dünya sahnelerine uzanan bu hikâye, bir kültürün, emeğin ve tutkunun hikâyesidir. Kaşığın ritmi sustuğunda bile, o ses hafızalarda çınlamaya devam ediyor.