Eski zamanda nostalji bir fotoğrafın içinden Seydişehir’e bakmak

Bazen bir fotoğraf, sadece geçmişi göstermez; insanın içine dokunan bir zaman yolculuğuna dönüşür.

Yazar Uğur Demircan’ın 1950’li yıllara ait siyah beyaz bir kareyi renklendirerek yeniden hayat vermesi de tam olarak böyle bir çalışma. Seydişehir Atatürk Caddesi… Eski kaymakamlık binasının, bugünkü Milli Eğitim Müdürlüğü’nün karşısında yer alan o meşhur beş kavşak… Ve ortasında dimdik duran Atatürk büstünün olduğu yerler… O yıllarda belki sade, belki sessiz ama bir o kadar da anlam yüklü bir meydan. Siyah beyaz bir fotoğrafın içine baktığınızda, aslında eksik olan sadece renkler değildir; o dönemin sesi, kokusu, telaşı da kaybolmuştur. Ancak Demircan’ın yaptığı çalışma, bu eksikliği bir nebze olsun tamamlıyor. Renkler eklenince, o eski sokaklar yeniden canlanıyor; kaldırımlardan geçen insanlar, dükkânların önündeki hareketlilik, bir çocuğun koşarak geçtiği an sanki gözümüzün önünde beliriyor. Belki o kavşakta duran bir esnafın yüzündeki tebessüm, belki işine yetişmeye çalışan bir memurun adımları… Hepsi birer hatıra, hepsi bu şehrin geçmişine ait izler. Renkler, bu izleri daha görünür, daha hissedilir kılıyor. Eskiden o meydanda buluşmalar yapılır, selamlaşmalar samimiyetle olurdu. İnsanlar birbirini tanır, bir bakışla hal hatır sorulurdu. Bugün aynı yerden geçerken çoğu zaman fark etmediğimiz detaylar, o eski fotoğraf sayesinde yeniden anlam kazanıyor. Uğur Demircan’ın bu cesur denemesi, sadece bir fotoğrafı renklendirmekten ibaret değil; aynı zamanda bir şehrin hafızasına dokunmak, geçmiş ile bugün arasında bir köprü kurmak anlamına geliyor. Siyah beyazdan renklere uzanan bu yolculuk, bize şunu hatırlatıyor: Zaman geçer, mekân değişir ama hatıralar, doğru dokunuşlarla her zaman yeniden can bulur. Belki de en önemlisi, bu çalışma bize kendi hikâyemizi hatırlatıyor. Çünkü o fotoğraftaki sokaklar, sadece bir dönemin değil, hepimizin ortak geçmişinin bir parçası. Ve şimdi o geçmiş, yeniden renkli… Yeniden canlı… Yeniden bizimle. Bugünkü hali