Emek, bir işin yapılması veya bir amaca ulaşılması için harcanan fiziksel (bedensel) ve zihinsel (kafa) gücü, çaba ve zahmeti ifade eder. Üretim sürecinde mal veya hizmet yaratmak için kullanılan insan kaynağı ve zamanın, bilginin, sabrın birleşimi olan yoğun çalışma sürecidir… Ekmek için emek gerekir ekmeğini taştan çıkartanlar da var masa başından da çıkartanlar da var yani her türlü iş kollarında çalışan tüm emekçilerimiz var… İnsana sadece çalıştığının karşılığı vardır hayatımızı idame ettirmek için emek sarf etmek şart… Kimimizin işi zor kimimizin işi kolay ama hepimizin ortak gayesi ekmek parası kazanmaktır… 1 Mayıs İşçi ve Emekçiler Bayramı, işçi ve emekçiler tarafından dünya çapında kutlanan, birlik, dayanışma ve haksızlıklarla mücadele günüdür… 1 Mayısta işçilerin ve emekçilerin sorunları dile getirilmelidir… İlk kez 1856'da Avustralya'nın Melbourne kentinde taş ve inşaat işçileri, günde sekiz saatlik iş günü için Melbourne Üniversitesi'nden Parlamento Evi'ne kadar bir yürüyüş düzenlediler… 1 Mayıs 1886'da Amerika İşçi Sendikaları Konfederasyonu önderliğinde işçiler günde 12 saat, haftada 6 gün olan çalışma takvimine karşı, günlük 8 saatlik çalışma talebiyle iş bıraktılar. Chicago'da yapılan gösterilere yarım milyon işçi katıldı. Louisville'de 6 binden fazla siyah ve beyaz işçi birlikte yürüdü. O dönemde Louisville'deki parklar, siyahlara kapalıydı. İşçiler, sokaklarda yürüdükten sonra hep birlikte Ulusal Park'a girdi. Her eyalet ve kentte, siyah ve beyaz işçilerin birlikte yaptığı gösteriler, gazeteler tarafından 'Böylece önyargı duvarı yıkılmış oldu' şeklinde yorumlanmıştı. Bu gösteriler 1 Mayıs'ı izleyen günlerde tüm harareti ile devam etti ve 4 Mayıs'ta kanlı Haymarket Olayı'na yol açtı.[5] Uygulanan yasal baskılarla bu gösterinin tekrarlanması engellendi. 14-21 Temmuz 1889'da toplanan İkinci Enternasyonal'de Fransız bir işçi temsilcisinin önerisiyle 1 Mayıs gününün tüm dünyada "Birlik, mücadele ve dayanışma günü" olarak kutlanmasına karar verildi… Böylece ikinci gösteri 1890 yılında yapılabildi…. Zamanla 8 saatlik iş günü birçok ülkede resmen kabul edildi.[8] 1 Mayıs böylece işçilerin birlik ve dayanışmasını yansıtan bir bayram niteliğini kazandı. Günümüzde sosyalist ülkelerde (Çin, Kuzey Kore, Vietnam, Laos, Küba, Venezuela, Nepal, Bolivya) ve daha birçok ülkede tatil günü olan 1 Mayıs'ı işçiler büyük kitle gösterileriyle kutlar; bazı ülkelerde 1 Mayıs siyasal bir eylem biçimini de alır… Emekçilerin temel sorunları; derinleşen yoksulluk, yetersiz asgari ücret, güvencesiz çalışma koşulları, iş sağlığı ve güvenliği eksikliği nedeniyle yaşanan iş cinayetleri, sendikal hakların kısıtlanması ve mobbing olarak öne çıkmaktadır. Yüksek yaşam maliyetleri karşısında alım gücünün düşmesi ve özelleştirmelerle kamu hizmetlerine erişimin zorlaşması, çalışanların yaşam mücadelesini ağırlaştıran başlıca etkenlerdendir… Günümüzde hâlâ emekçilerimizin sorunları mevcudiyetini korumakta yetkililerin bir an evvel bu sorunların çözümü için adımlar atması gerekmektedir… Çalışma hayatının daha da konforlu hale getirmek için çaba sarf edilmelidir… Daha barışçıl daha özgürlükçü daha adil ve daha eşit bir çalışma ortamı oluşturulması dileğiyle tüm emekçilerimizin 1 Mayıs işçi ve emekçiler bayramı kutlu olsun…