Ela gözlüm hasret yakar bağrımı
Ömür dertli tele döndü nerdesin?
Hiç kimseye diyemedim sırrımı
Yürek sızım dile döndü nerdesin?
Bir iki üç derken yedi yıl oldu
Sensiz gönül bağım gülleri soldu
Maziyi andıkça gözlerim doldu
Gözyaşlarım sele döndü nerdesin?
Garip bülbül gibi kaldım kafeste
Gözlerim yollarda kulağım seste
Adını anarım her bir nefeste
Ömrüm viran hale döndü nerdesin?
Bazen yıldızlara bakar dalarım
Unutulmaz senle geçen yıllarım
Hasretinle dertli dertli ağlarım
Yandı bağrım küle döndü nerdesin?
Rüyalarım bile sensiz eksiktir
Hayallerim dersen boynu büküktür
Yokluğunda ömür bana bir yüktür
Benzim solmuş güle döndü nerdesin?
Hayrullah’ım der ki hasret zor gelir
Her geçen gün bana ateş kor gelir
Yokluğunda koca dünya dar gelir
Sensiz her yer çöle döndü nerdesin?