Şiirin Hikâyesi
Eledik eleği, astık duvara
Şu yalan dünyada varın mı kaldı
Ömür savrulurken düştük avare
Yüzüm ak diyecek arın mı kaldı
Herkes birer birer göçtü şehire
Şehirlerde hayat döndü zehire
Ambarlar boşaldı, bitti zahire
Çuvala girecek ürün mü kaldı
Neme lazımcılık çekilmez oldu
Güzelim bağlara bakılmaz oldu
Tarlalar gen kaldı, ekilmez oldu
Bir avuç atacak darın mı kaldı
Kağnıları kırdık, yaktık sobayı
Bir yana savurduk dirgen yabayı
Ne kepenek koyduk ne de abayı
Bunları giyecek torun mu kaldı
Kimsenin kalmadı köyde hevesi
Gurbete göz dikti doğan bebesi
Ne çan sesi kaldı ne kaval sesi
Köyde “hey” diyecek sürün mü kaldı
Nice ocaklar var dumanı tütmez
İt ürümez oldu horozlar ötmez
Hayrullah’ın derdi kederi bitmez
Geçmişi mahvettik yarın mı kaldı