Hasret ateş oldu yaktı bağrımı Gözümden boşalır sel garip garip Doktorlar ne bilsin benim ağrımı Dertli çalar sazım tel garip garip Sustum ama içim figanla dolu Herkesin kaderi kendinin yolu Kim ne bilsin benim çektiğim hali Konuştukça titrer dil garip garip Seni hatırlatır her bir hatıra Döktüm dertlerimi yazdım satıra Mevlâ’m alıp beni yâre götüre İçimde uzanır çöl garip garip Yaşamak sensizken ağır bir yükmüş Firakın acısı belimi bükmüş Gönül dediğin yer harabe çökmüş Ne olur yüzüme gül garip garip Geçmişi önüme serme ne olur Yarama dokunup germe ne olur Sırrımı ellere verme ne olur Gel de gözyaşımı sil garip garip Mazilere döner ararım seni Gece düşlerimde yorarım seni Gökte uçan kuştan sorarım seni Yüzüme gülerek gel garip garip Hayrullah’ım ibret aldım dünyadan Her kul gibi ben de geçtim bu yoldan Dersimi çıkardım nice olaydan Yaşadım öğrendim bil garip garip