İki bin yirmi üç altı şubattı
Milletim boğuldu derin acıya
Dışarı kış günü soğuk berbattı
Acımız büyüktü az demeyelim
Nice canlar gitti yandı yürekler
Ana kucağında öldü bebekler
Bilinmez bizleri daha ne bekler
Bencil iştigale biz demeyelim
On ili felç etti kırılan faylar
Se gibi kıvrıldı demirden raylar
Canlara zor geçti haftalar aylar
Çekilen acıya naz demeyelim
Bu felaket bize ibret olmalı
Yetkili merciler önlem almalı
Suçlu olanları acil bulmalı
Yükselen feryada saz demeyelim
Her olaya kader deyip geçilmez
İnsanlık parayla pulla ölçülmez
İnsan gibi insan zaten küçülmez
Görmeyen gözlere göz demeyelim
Dinleyin ağalar dinleyin beyler
Tarihe karıştı şehirler köyler
Bak yine dellendim üstümde heyler
İçi boş vaade söz demeyelim