Merhametsizlerin yüreklere açtığı yaralar

Televizyondan gördüklerimiz içimizi acıtıyor. Onların feryatları yüreklerimizi burkuyor. Hepsi uykunun ortasında kimi bebek kimi genç kimi yaşlı. Farkında olmadan toprağa soğuğa ve çaresizliğe karışıyor.

Yıkılanlar arasında yok olan umutlar ne acı! Karanlık ve soğukta geçmek bilmeyen saatler ne zor! Zoraki alınan nefeslerle yaşamda kalmaya, hayata tutunmaya çalışan bedenlerin ıstırabı ne korkunç! Bir yanda acılar, bir yanda acıya merhem olmak isteyenler ve bir diğer yanda acıya tamah edip kederi fırsata çevirme derdinde olanlar. “Hey gidi koca dünya gam yükümüsün. Söyle, söyle dert küpü müsün?” Diye şarkının sözleri çınlıyor kulaklarımda. Derdin tarifi yoktur, kederi anlatacak kelimeler yetersizdir. Lakin yara elbet sarılacaktır. Zor olacak elbette ama sarılacak mutlaka. Geriye, merhametsizlerin yüreklere açtığı yaralar, insanlıktan nasibini almamışlar kalacak. Yokluğun derdini bilen bilir. Acıyı yaşayan bilir. Zoru, çeken bilir. Bilmeyene anlatacak vakit değil. Gerekirse duymamak, susmak ama boş durmamak gerek. Biz büyük ve yüce bir milletiz. Bugün “Gün birlik olma günüdür.” Ülkemizi yasa boğan felakette hayatını kaybeden her bir can kıymetlidir. Hayatını kaybedenlere Allah’tan rahmet, yaralılara acil şifalar diliyorum. El birliğiyle, hep birlikte bu yaraların sarıldığı, kötü izlerin yüreklerden silindiği ferah günlere erişmek dileğiyle.