Kadının ilmeklerinde savaş değil, hayat vardı

Bu metin, sadece kadının işlediği nakışları değil; insanlığa bıraktığı en büyük mirası da anlatıyor: Sevgi, umut ve barış. Dilerim bir gün insanlar da birbirlerinin yüreğine, kadınların kaneviçeye işlediği incelikle dokunmayı öğrenir.

Kadın, kaneviçeye gül işlerdi… Bazen rengârenk bir tavus kuşu, Bazen umutla bakan bir çocuk, Bazen de heybetli bir dağ… Her ilmeğe sevgisini, sabrını ve hayatı nakşederdi. Ne bir silah işlerdi elleri, Ne bir tank, ne bir top… Onun nakışında savaşın karanlığına asla yer yoktu. O, mutluluğu işlerdi. Umudu işlerdi. Barışı işlerdi. Belki yüreğine düşen özlemi işlerdi, Belki sessizce akıp giden gözyaşlarını… Ama hiçbir zaman kini işlemedi. Hiçbir zaman öfkeyi işlemedi. Çünkü kadın bilirdi; Bir ilmek sevgiyse, bin ilmek huzur olur. Bir nakış umutsa, bir ömür aydınlanır. Bugün dünyanın en çok ihtiyaç duyduğu şey, Daha güçlü silahlar değil; Kadınların ilmek ilmek dokuduğu sevgi, merhamet ve barıştır. Keşke yeryüzü, kadınların işlediği kaneviçeler kadar zarif, Onların yüreği kadar temiz, Onların umutları kadar güzel olabilse… #seydişehirgündem# #seydişehir haber# #seydişehir son dakika# #seydişehir # konya# #toroslar # #sesi# #yunak# #seydişehir belediyesi# #gündem# #haber# #kaneviçe# #kadın# #barış# #huzur#